Het "traktement” van beroeps militairen was in die tijd niet bepaald vergelijkbaar met het huidige, en het was dan ook niet verwonderlijk dat Brialmont de land-en tuinbouw mogelijkheden van het landgoed Maagdenberg met beide handen aangreep. Geen klein stukje grond trouwens, daar rond die Maagdenberg, want het bezit telde maar liefst 30 hectare bos en 12 hectare land- en tuinbouwgrond. Helemaal aan het einde van het landgoed, op de heide, stond vanaf de 15e eeuw tot eind 19e de galg op de galgenberg, waar de terechtstellingen plaatsvonden. Brialmont plantte op zijn erf enkele moerbeibomen voor de teelt van zijdewormen en hij kapte een deel van de bossen ten behoeve van de aanplant van wijnranken. Een merkwaard en ook gewaagde keuze, gelet op het Limburgse klimaat. Het resultaat was dan ook desastreus.
Na vijf moeizame jaren werden de moerbeibomen noodgedwongen vervangen door aardappelen, en de kwaliteit van de wijn was ook niet om over naar huis te schrijven. De wijnen van “goede” jaren werd trots geserveerd aan bezoekers, maar de meeste wijn was zo slecht dat er azijn van werd gemaakt.
Huize Maagdenberg heeft WEL een uitstekend assortiment aan wijnen, de gewelfde kelder onder het gehele pand is dan ook uitermate geschikt voor wijnproeverijen en andere speciale gelegenheden